Złoto trochę odbija

Po kilku tygodniach korekty złoto ponownie wzrosło powyżej 4100 dolarów za uncję. Głównym impulsem były słabsze od oczekiwań dane z amerykańskiego rynku pracy, które zwiększyły oczekiwania na łagodniejszą politykę Rezerwy Federalnej. W efekcie osłabił się dolar, a notowania złota szybko odrobiły część wcześniejszych strat.

Eksperci podkreślają jednak, że obecne odbicie nie oznacza jeszcze powrotu do trwałego trendu wzrostowego. Poziom 4000 dolarów za uncję okazał się silnym wsparciem, ale kolejne próby wzrostu spotykają się z realizacją zysków przez część inwestorów. Dodatkowo fundusze ETF nadal ograniczają swoje zaangażowanie w złoto, co pokazuje, że szeroki napływ kapitału na rynek jeszcze nie nastąpił.

Najbliższe tygodnie będą w dużej mierze zależeć od danych makroekonomicznych z USA. Jeśli gospodarka będzie wyraźnie spowalniać, a Fed zacznie sygnalizować możliwość obniżek stóp procentowych, złoto może ponownie testować wyższe poziomy. Z kolei utrzymująca się inflacja i restrykcyjna polityka banku centralnego mogą ograniczać potencjał dalszych wzrostów.

Niezależnie od krótkoterminowych wahań, długoterminowe fundamenty pozostają korzystne. Banki centralne, w tym Narodowy Bank Polski, konsekwentnie zwiększają rezerwy złota, traktując je jako element dywersyfikacji oraz zabezpieczenie przed ryzykiem geopolitycznym i osłabieniem walut. To sprawia, że złoto nadal pozostaje jednym z najważniejszych aktywów ochronnych w portfelach inwestorów.

Wojna z Iranem i nerwowość rynków. Co naprawdę jest dziś w grze

 Rynki finansowe nie lubią próżni informacyjnej, a jeszcze bardziej nie lubią wojen w miejscach, które decydują o przepływie energii. Dlatego wiadomości o eskalacji konfliktu między Iranem a koalicją USA i Izraela wywołały natychmiastową reakcję inwestorów na całym świecie. Jeszcze zanim pojawiły się pierwsze poważniejsze analizy, ceny ropy zaczęły rosnąć, indeksy giełdowe się cofnęły, a kapitał powoli przesuwał się w stronę aktywów uznawanych za bezpieczne.

Wbrew pierwszym wrażeniom problemem nie jest jednak sama produkcja ropy w Iranie. Znacznie ważniejsze jest coś innego – geografia.

Iran leży przy jednym z najważniejszych punktów globalnego handlu energią. Cieśnina Ormuz, wąski pas wody między Iranem a Półwyspem Arabskim, jest w praktyce główną bramą eksportową dla producentów ropy z całej Zatoki Perskiej. Każdego dnia przepływa tędy blisko jedna piąta światowej podaży ropy naftowej, a także ogromne ilości gazu LNG i produktów petrochemicznych. 

To właśnie dlatego rynki reagują tak nerwowo. Nawet niewielkie zakłócenie transportu w tym miejscu może mieć globalne konsekwencje.

Pierwsze godziny po eskalacji konfliktu przyniosły dokładnie taki scenariusz, jakiego spodziewali się analitycy. Ceny ropy gwałtownie wzrosły, a baryłka Brent w krótkim czasie podrożała o kilkanaście procent, osiągając najwyższy poziom od ponad roku. Jednocześnie na światowych giełdach pojawiła się wyraźna fala spadków, szczególnie w sektorach wrażliwych na koszty energii, takich jak transport czy linie lotnicze. 

Inwestorzy zaczęli robić to, co w takich sytuacjach robią niemal zawsze – ograniczać ryzyko. Kapitał zaczął przepływać do złota i dolara, a spółki energetyczne i zbrojeniowe znalazły się po drugiej stronie rynkowej barykady, notując wzrosty w momencie, gdy większość rynku spadała. ()

Nie jest to zresztą pierwszy raz, gdy rynki reagują w ten sposób. Od dziesięcioleci napięcia na Bliskim Wschodzie wywołują bardzo podobną sekwencję wydarzeń. Najpierw rośnie cena ropy, później pojawia się obawa o inflację, a na końcu inwestorzy zaczynają zadawać pytanie, czy banki centralne będą w stanie prowadzić łagodniejszą politykę pieniężną.

W obecnej sytuacji największą niewiadomą pozostaje to, jak bardzo konflikt rozleje się na infrastrukturę energetyczną i transportową regionu. W ostatnich dniach pojawiły się informacje o atakach na tankowce oraz o wstrzymywaniu transportu przez część firm żeglugowych, co dodatkowo zwiększyło napięcie na rynku energii. 

W takich warunkach nawet niewielkie zakłócenie podaży może mieć bardzo duże znaczenie. Region Zatoki Perskiej odpowiada bowiem za ponad jedną czwartą globalnej produkcji ropy. Jeśli eksport z tego obszaru zacznie się kurczyć, skutki mogą być odczuwalne nie tylko na stacjach paliw, ale również w inflacji i tempie wzrostu gospodarki światowej. 

Na razie rynki zdają się wyceniać raczej napięcie niż pełnoskalowy kryzys. Spadki na giełdach są zauważalne, ale nie mają charakteru panicznego. Oznacza to, że inwestorzy zakładają scenariusz ograniczonego konfliktu, w którym transport ropy zostaje utrzymany, choć pod większą presją i przy wyższych kosztach.

Jednocześnie w tle pojawia się scenariusz znacznie bardziej niepokojący. Gdyby cieśnina Ormuz została faktycznie zablokowana lub gdyby ataki na tankowce stały się powszechne, światowa gospodarka mogłaby w krótkim czasie znaleźć się w zupełnie innej rzeczywistości. W takim wariancie analitycy nie wykluczają wzrostu cen ropy powyżej 100 dolarów za baryłkę, co oznaczałoby nowy impuls inflacyjny dla wielu gospodarek. 

Historia pokazuje, że właśnie taki mechanizm najczęściej przenosi konflikty regionalne na poziom globalny. Wojny rzadko wpływają bezpośrednio na rynki finansowe. Zwykle robią to poprzez energię, transport i inflację.

Dlatego dzisiejsza sytuacja na rynkach jest w gruncie rzeczy zakładem o jedno pytanie: czy konflikt pozostanie lokalny, czy zacznie zaburzać przepływ energii na świecie.

Jeżeli transport ropy z regionu Zatoki Perskiej zostanie utrzymany, obecne wstrząsy mogą z czasem okazać się jedynie epizodem podwyższonej zmienności. Jeżeli jednak infrastruktura energetyczna regionu stanie się celem konfliktu, rynki finansowe mogą dopiero zaczynać reagować na wydarzenia, których pełne skutki zobaczymy dopiero za kilka miesięcy.

Kiedy refinansować kredyt hipoteczny? O czym pamiętać?

 Refinansowanie kredytu hipotecznego to szansa na realne oszczędności, lecz warto dokładnie przeanalizować wszystkie za i przeciw, by podjąć świadomą decyzję finansową. Sprawdź, na co zwrócić uwagę, jeśli rozważasz przeniesienie kredytu do innego banku.

Kiedy skorzystać z refinansowania kredytu hipotecznego?

Kredyt hipoteczny to długoterminowe zobowiązanie, więc często trudno przewidzieć, jak przebiegnie cały okres spłaty. Nie wiesz, czy po drodze pojawią się jakieś zdarzenia losowe lub obiektywne okoliczności, które wpłyną na Twoją sytuacją majątkową.

Pamiętaj o jedynym – masz prawo spłacić kredyt hipoteczny (w całości lub w części) w dowolnym momencie. To gwarantuje Ci ustawa o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami (art. 38)[1].

Dlatego, jeśli spłacasz zadłużenie i czujesz, że rata miesięczna coraz bardziej obciąża budżet domowy, możesz rozważyć refinansowanie kredytu hipotecznego. Ono może poprawić Twoją sytuację finansową, ale warto podejść do tego z rozwagą i wybrać odpowiedni moment. Najlepiej skorzystaj z tej opcji, gdy znajdziesz korzystniejszą ofertę kredytowania, np. z niższym oprocentowaniem,

Weź też pod uwagę, że warunki spłaty kredytów są ściśle powiązane z bieżącą sytuacją polityczno-gospodarczą, więc obserwuj wydarzenia i śledź komunikaty NBP. Co jeszcze możesz zrobić? Przyjrzyj się ofertom kredytów dostępnych na rynku m.in. pod kątem prowizji, RRSO, całkowitego kosztu zobowiązania.

Jeśli chcesz mieć szeroką perspektywę, przeanalizuj ranking kredytów hipotecznych dostępny online (np. na stronie https://mfinanse.pl/ranking-kredytow-hipotecznych/). Zestawienie uwzględnia orientacyjne warunki kredytowania w różnych bankach – ostateczny kształt umowy przedstawi instytucja finansująca w toku postępowania kredytowego.W rankingu nie ma uwzględnionych kosztów refinansowania. Dzięki temuprzeanalizujesz aktualne oferty, które mogą być zupełnie inne niż te dostępne w okresie zaciągania kredytu.

Jakie są koszty refinansowania kredytu hipotecznego?

Wiesz już, kiedy można refinansować kredyt hipoteczny, ale zanim podejmiesz ostateczną decyzję, zweryfikuj jeszcze wszystkie koszty. Ich zakres może być inny w każdym banku, dlatego warto wcześniej sprawdzić dostępne oferty i policzyć, jak te wydatki wpłyną na opłacalność refinansowania kredytu w Twojej sytuacji. Możesz ponieść m.in.:

• prowizję za wcześniejszą spłatę kredytu, która może wynosić 1-2% salda kredytu; bank może ją pobrać w szczególności, gdy przenosisz kredyt do innego banku w na początku okresu kredytowania.
• prowizję przy zawarciu nowej umowy, choć czasami masz przestrzeń, by ją negocjować.
• koszty sądowe związane z aktualizacją wpisu w księdze wieczystej, m.in. wykreślenie dotychczasowej hipoteki; zwykle jest to kilkaset złotych.
• wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego – będzie potrzebna, by ocenić wartość nieruchomości i ustalić nową kwotę zabezpieczenia dla instytucji kredytującej; wysokość tej opłaty zależy od wielu czynników, m.in. typu nieruchomości.
• koszt nowego ubezpieczenia kredytu, choć czasami dotychczasowe zabezpieczenia odpowiadają wymogom obowiązującym w drugim banku; warto wcześniej o to zapytać.
• inne opłaty bankowe, które obowiązują przy procedurze refinansowania kredytu, np. koszt rozpoznania wniosku.

Całkowite koszty mogą orientacyjnie wynieść od kilkuset do nawet kilku tysięcy złotych – w zależności od indywidualnych okoliczności. Dlatego, gdy zastanawiasz się, jak refinansować kredyt hipoteczny, by zmaksymalizować korzyści, dokładnie przeanalizuj wszystkie wydatki. Porównaj je z ofertami kredytowania w różnych bankach i swoim budżetem – dzięki temu wybierzesz rozwiązania uszyte na miarę Twoich potrzeb.

Czy refinansowanie kredytu jest zawsze opłacane?

Spłata dotychczasowego zobowiązania bywa uciążliwa, szczególnie w obliczu rosnącej inflacji, jednak czy zawsze refinansowanie kredytu będzie właściwym rozwiązaniem? Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi, ponieważ wiele zależy do Twoich potrzeb, oczekiwań oraz sytuacji materialnej.

Pamiętaj, że podstawą jest strategiczne działanie i przemyślana kalkulacja kosztów. Dlatego dobrze, gdy zestawisz wydatki związane z przeniesieniem kredytu do innego banku i warunki obecnej umowy z aktualnym budżetem domowym. Dzięki temu oszacujesz, jaką kwotę możesz zaoszczędzić i jak to wpłynie na budżet domowy, w szczególności gdy uzyskasz oczekiwane korzyści. To pomoże Ci zdecydować, czy refinansowanie kredytu poprawi Twoją sytuację finansową.

Jeśli chcesz lepiej zrozumieć ofertę, skorzystaj z pomocy ekspertów mFinanse – umów się na konsultację i dobierz wariant dopasowany do Twoich oczekiwań!

[1] t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 720

---

Disclosure: Artykuł sponsorowany partnera serwisu. Otrzymałem wynagrodzenie za jego publikację

NBP przyspiesza zakupy złota. Polska blisko strategicznego celu

Narodowy Bank Polski w 2025 roku stał się jednym z najbardziej aktywnych banków centralnych na rynku złota. Dane z ostatnich miesięcy pokazują wyraźne przyspieszenie zakupów i szybkie zbliżanie się do strategicznego celu, jakim jest 30-procentowy udział złota w rezerwach walutowych.

Rekordowe zakupy i historyczne poziomy rezerw

Po kilkumiesięcznej przerwie NBP wznowił zakupy kruszcu w październiku 2025 r. W samym listopadzie bank centralny dokupił ok. 13–14 ton złota. Według dostępnych wyliczeń całkowite rezerwy Polski wzrosły do ok. 544 ton, co oznacza nowy rekord w historii NBP.

Od początku 2025 r. NBP nabył ponad 80 ton złota, więcej niż jakikolwiek inny bank centralny na świecie w tym okresie. W samym listopadzie koszt zakupów szacowany jest na 7–8 mld zł.

Złoto coraz ważniejsze w strukturze rezerw

Na koniec października złoto stanowiło 25,9% rezerw walutowych Polski, a po listopadowych zakupach udział ten wzrósł do ok. 27,5%. To wyraźny krok w stronę nowego celu strategicznego NBP – 30% udziału złota w aktywach rezerwowych, zatwierdzonego decyzją zarządu we wrześniu 2025 r.

Wzrost udziału złota to efekt nie tylko zakupów, ale również bardzo wysokich cen kruszcu. W październiku notowania złota po raz pierwszy w historii przekroczyły 4 000 USD za uncję, chwilowo zbliżając się nawet do 4 400 USD.

Czy Polska dojdzie do 600 ton?

Szacunki analityków wskazują, że aby osiągnąć 30-procentowy udział złota przy obecnych cenach i niezmienionym poziomie rezerw, NBP musiałby zwiększyć zasoby do ok. 610–615 ton. Oznaczałoby to poziom porównywalny, a nawet nieco wyższy, niż obecne rezerwy Holandii.

Jeśli tempo zakupów z drugiej połowy 2025 r. się utrzyma, osiągnięcie tego pułapu w relatywnie krótkim czasie jest realne.

Gdzie przechowywane jest polskie złoto

NBP przechowuje złoto w trzech lokalizacjach: w Polsce, Wielkiej Brytanii i USA. Część kruszcu pozostaje za granicą ze względów logistycznych i bezpieczeństwa, choć bank centralny deklaruje chęć zwiększania ilości złota składowanego w kraju. Kontrole fizyczne sztab są regularnie prowadzone przez pracowników NBP w Londynie i Nowym Jorku.

Polska w światowej czołówce

Na koniec III kwartału 2025 r. Polska zajmowała 11. miejsce na świecie pod względem wielkości rezerw złota. Obecny poziom ok. 544 ton oznacza dalsze umacnianie tej pozycji i wyraźny sygnał, że złoto stało się jednym z filarów polskiej strategii rezerwowej.

PKB Polski rośnie mocniej niż oczekiwano

 W III kwartale 2025 r. polska gospodarka przyspieszyła, osiągając wzrost PKB na poziomie 3,8 proc. rok do roku, czyli nieco powyżej wcześniejszego szacunku GUS (3,7 proc.). W ujęciu kwartał do kwartału wynik wyniósł 0,9 proc., co potwierdza stabilne tempo odbudowy. To lepsze dane niż w I i II kwartale, kiedy wzrost wyniósł odpowiednio 3,2 proc. i 3,3 proc.

Za mocniejszą dynamiką stoi przede wszystkim wyższa konsumpcja prywatna oraz ponowne odbicie inwestycji. Ekonomiści podkreślają, że oba te czynniki były kluczowe dla utrzymania pozytywnego trendu. GUS zapowiada publikację kolejnych, bardziej szczegółowych danych w najbliższym czasie.